|
prossylis.com
|
Christos Prossylis # Χρήστος Προσύλης |
Christos Prosylis - Christos Prosilis |
|
|
σχετικά βιογραφικό επικοινωνία συνεργασία μανιφέστο
δείγματα εργασίας online
|
Επιλεκτικά, μερικές από τις δουλειές, παρουσιάζονται σ΄ αυτήν εδώ τη σελίδα με φωτογραφίες και videos. Τα videos είναι streaming σε μορφή για windows media player. Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος: windows media player, λειτουργικό σύστημα windows 98 ή νεότερο, 128 RAM, 400 MHz επεξεργαστής, 1024 Χ 768 ανάλυση οθόνης, ηχεία, internet σύνδεση, Microsoft Internet Explorer 5.0 ή νεώτερο. Εάν δεν έχετε windows media player, κάντε κλικ εδώ για να κατεβάσετε δωρεάν και να εγκαταστήσετε εύκολα το πρόγραμμα. Θα το βρείτε τόσο σε εκδόσεις για περιβάλλον Windows, όσο και για περιβάλλον Macintosh.
δείγματα εργασίας
Ένα από τα παλαιότερα ελληνόφωνα κυβερνο-μυθιστορήματα δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα αυτή. Πρόκειται για την "Υπόγεια Πόλη των Πουλιών" ένα μυθιστόρημα σε διαρκή εξέλιξη. Ξεκίνησε σαν πειραματισμός πάνω στην κυβερνολογοτεχνία και τη διαδικτυακή τέχνη το 2000 προς 2001. Παρουσιάστηκε στο micromuseum (mediaterra) την άνοιξη του 2001, ενώ σχετικό άρθρο δημοσιεύθηκε στο πρώτο τεύχος του e-περιοδικού Artzine, το Μάρτιο του 2001. Σήμερα η ιστοσελίδα αυτή, ανανεωμένη με νέο σχεδιασμό και εργαλεία, προσφέρει τη δυνατότητα ενός ανοιχτού φόρουμ-εργαστηρίου με online μυθιστόρημα για τους επισκέπτες που δημιουργούν τις δικές τους εκδοχές, φόρουμ μελών με δικά τους κείμενα, δωμάτιο συζητήσεων, ραδιοφωνική εκπομπή και πολλά άλλα.
365 κομμάτια από την Ακρόπολη ενός Γυναικείου Σώματος web-multimedia installation στο 365 art project, στην Αθήνα (4 Απριλίου-10 Μαΐου 2002) Performer: Αλεξία Τζαμικόσογλου
Με υλικό τον κόσμο της ψηφιακά επεξεργασμένης βίντεο εικόνας αλλά και τον ζωντανό χώρο του 365 καφέ, ο σκηνοθέτης και media-artist Χρήστος Προσύλης, συνεργάτης των Ψηφιακών Μορφών Τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, ενεργοποιεί το 365 με πολλαπλό τρόπο. Με αφετηρία την πολυδιάστατη επιφάνεια του γυναικείου κορμιού, συνηθισμένη εικόνα στην πόλη, αποκαλύπτει πίσω από αυτό μνήμες και παραστάσεις, χτίζοντας εικονικά, κομμάτι-κομμάτι μια ποιητική αρχαιολογία ανθρώπινης ζωής, ονείρων και πόνου, τόπων και εσωτερικών αναζητήσεων, εκφράσεων και αρχέγονων δομών. Προβάλλοντας το βίντεο στον τοίχο του 365, αλλά και πάνω στο κοινό στον υπόλοιπο χώρο του καφέ, κάνει και τους ίδιους τους επισκέπτες μέρος του έργου. Η ακρόπολη ενός γυναικείου σώματος, γίνεται καταλύτης για περιπλάνηση μέσα στην πόλη του καθενός. Κάθε κομμάτι του έργου γίνεται ένας οικείος χάρτης, στην περιοδικότητα του χρόνου. Τα δρώμενα στο χώρο του 365 θα μεταδίδονται ζωντανά μέσω διαδικτύου, μέσα από το επίσημο web site του καλλιτέχνη, δίνοντας προέκταση στο έργο μέσα στον παγκόσμιο ιστό. Το έργο ξεφεύγει από το χώρο του 365 –τον οποίο και χρησιμοποιεί σαν αφετηρία- και διαχέεται στον πλανήτη. Το κοινό του 365 καφέ, δρα και καταλύει τη γνωριμία με αυτή την ιδιόρρυθμη ακρόπολη και –σαν μέρος του έργου- δρομολογεί ψηφιακά την πρωτότυπη έννοια του «απολύτως υποκειμένου» - που ο καλλιτέχνης προτείνει, μέσα στην παγκόσμια πόλη: τελικά, το βλέμμα του ψηφιακού επισκέπτη είναι το έργο. Αυτή είναι η περιγραφή του έργου που θα μπορούμε να επισκεφθούμε από τις 4 Απριλίου στο χώρο του 365 art project. Θα προχωρήσουμε τώρα σε μία γενικότερη παρουσίαση του έργου του Χρήστου Προσύλη, ο οποίος είναι πρωτοπόρος στην καλλιτεχνική επιλογή της εικαστικής φόρμας του διαδυκτίου, ενώ συγχρόνως έχει μια ώριμη και ολοκληρωμένα διατυπωμένη θέση και φιλοσοφία που αφορά το έργο του και την καλλιτεχνική του πρόθεση. Ο καλλιτέχνης ασχολείται εντατικά με τον θεατή ως το υποκείμενο που προσλαμβάνει την αντικειμενική υπόσταση του ίδιου του έργου, και με όσα αφορούν τον ειδικό τρόπο πρόσληψής του. Χρησιμοποιεί την οικουμενική και μοντέρνα γλώσσα των πολυμέσων - υπερμέσων. Αυτή η δημιουργική κατεύθυνση αφενός μεν αποδέχεται μία άμεσα κοινή και αναγνωρίσιμη γλώσσα, αφετέρου υφίσταται μόνον μέσα από ψηφιακή επεξεργασία. Παρόλα αυτά παραμένει μια εικόνα του κόσμου όπως τον ξέρουμε και τον ζούμε καθημερινά η οποία ενώ ανήκει σε όλους μας, διαφοροποιείται μέσω της επεξεργασίας προκειμένου να εκφράσει τις προθέσεις του καλλιτέχνη. Ο χώρος μέσα στον οποίο παρουσιάζεται- δημοσιεύεται το έργο τέχνης δεν είναι πλέον για τον Χρήστο Προσύλη ο γνωστός χώρος της αίθουσας τέχνης, είναι επίσης ο κοινός και δημοκρατικός χώρος του διαδυκτίου μέσα στον οποίο κατά τρόπο ελεύθερο αναμεταδίδεται το προς παρουσίαση έργο. Τη στιγμή που ο χρήστης πλοηγός επισκέπτεται την ιστοσελίδα τότε πραγματοποιείται για τον δικτυακό καλλιτέχνη το έργο και μάλιστα κατά τρόπο που δεν ορίζει ο δημιουργός. Δηλαδή στόχος του έργου είναι ή μη ελεγχόμενη συνάντηση με τον παραλήπτη, αυτή δηλαδή την οποία ο Χρήστος Προσύλης ονομάζει ως καθεαυτό έργο. Στην περίπτωση αυτή η πραγματοποίηση του έργου στο διαδίκτυο υφίσταται μέσα από την σχεδόν απόλυτη υποκειμενικότητα του ίδιου του θεατή. Αφετηρία του έργου παραμένει ειδικά επιλεγμένα η παρουσίαση του βίντεο σ΄ ένα κοινωνικό χώρο. H βίντεο-εγκατάσταση στο 365 art project επιλέχτηκε σαν ένα τόπος που προσομοιάζει 1:1 με την ζωή, ο οποίος λειτουργεί από τους επιμελητές του παρουσιάζοντας σ΄ έναν προεπιλεγμένο τοίχο ενός καφενείου με μια βιτρίνα στο δρόμο, πάσης φύσεως μοναδικό έργο τέχνης τα οποία δημιουργούνται από τους καλλιτέχνες ειδικά. Θα έπρεπε εδώ να προσθέσουμε πως το βίντεο είναι μια καλλιτεχνική επιλογή όπου η κινητή εικόνα αποτελεί έναν αυτόνομο έργο τέχνης όπως όλα τα είδη των εικαστικών τεχνών. Ξεκινάει από την δεκαετία του 60 και έχει γίνει τις τελευταίες δεκαετίες κυρίαρχος τρόπος έκφρασης των σύγχρονων καλλιτεχνών. Η κινητή εικόνα ως εικαστικό αντικείμενο όπως χρησιμοποιείται σήμερα ενώ συνεχίζει να είναι μια φωτεινή προβολή διαφοροποιείται από τον κινηματογράφο διότι: πρώτον έχει να κάνει με το χώρο μέσα στον οποίο κινείται ο θεατής και δεύτερον δεν υποκύπτει στην υποχρέωση ενός αφηγηματικού σεναρίου. Υπάρχει σαν μια εικόνα της ζωής μέσα στην ζωή την ίδια και έχει δική της αυτόνομη δομή αλληλουχίας. Πρωτοποριακός είναι επίσης και ο τρόπος με τον οποίο ο καλλιτέχνης αντιλαμβάνεται την υπόθεση της ιδιοκτησίας και της πώλησης ενός τέτοιου έργου τέχνης. Πιστεύει δηλαδή ότι εφόσον χειρίζεται κοινόχρηστες παραμέτρους, μέσα επικοινωνίας και διαδίκτυο, το μόνο εμπορεύσιμο αντικείμενο είναι το «δικαίωμα» πνευματικής ιδιοκτησίας του δημιουργού. Το «απολύτως υποκείμενο» που ο Χρήστος Προσύλης πρεσβεύει, τεκμαίρεται μέσα απ΄ αυτή τη δυναμική: εν τέλει –και ίσως για πρώτη φορά- το πνευματικό δικαίωμα είναι το τελικό έργο τέχνης. Αυτό μάλιστα μοιρασμένο σε δέκα κομμάτια και πιστοποιημένο επίσημα θα είναι το μόνο εμπορεύσιμο αντικείμενο του έργου αυτού. Μάρτιος 2002 Όλγα Δανιηλοπούλου κριτικός τέχνης
Το CulturalOlympics.com είναι μια νέα πρόταση πάνω στη διαδικτυακή τέχνη, όπου το domain name και το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας ενός τέτοιου ονόματος, ανάγεται σε έργο τέχνης. Ξεκίνησε σαν σχέδιο το 2001 και υλοποιήθηκε το διάστημα 2002-2003. Το έργο συνοδεύεται από ένα μανιφέστο πάνω στη διαδικτυακή τέχνη (2002) και παρουσιάστηκε σε εικαστική έκθεση στη στο Μόναχο της Γερμανίας τον Ιούνιο του 2004, με την υποστήριξη του European Patent Office. Σχετικό υλικό και πληροφορίες για την έκθεση θα βρείτε στη διεύθυνση: www.CulturalOlympics.com/epart
8 γράμματα-κύκλοι απευθύνονται σε αυτόν που αναζητά το καινούργιο, που ερευνά το άγνωστο. Δημιουργήθηκε το φθινόπωρο του 2003 και παρουσιάστηκε το Φεβρουάριο του 2004 στο mediaterra, στο Βυζαντινό μουσείο της Αθήνας. Είναι βασισμένο στην πυθαγόρεια αριθμολογία και φιλοσοφία και ανάγει το φιλοσοφικό θεώρημα στο δίκτυο, ως καλλιτεχνικό έργο. Ένα ανοιχτό φόρουμ, αφήνει τα γράμματα ανοιχτά στο κοινό, ώστε να τα τροποποιήσουν ή να σημειώσουν τις δικές τους εκδοχές και απόψεις.
http://www.culturalolympics.com/stichomythia.htm Web - multimedia performance: τα νέα όρια της διασκευής. Η Stichomythia είναι μία web – multimedia performance. Παρουσιάστηκε στο Μόναχο της Γερμανίας τον Ιούνιο του 2004, στα πλαίσια της εικαστικής έκθεσης “Far-Near-Center: twelve positions in contemporary Greek Art”, που οργανώθηκε από το European Patent Office. Η Stichomythia ήταν μία ζωντανή internet chat room performance και ταυτόχρονα μία internet-multimedia installation performance. Πραγματοποιήθηκε στο χώρο της έκθεσης την ημέρα των εγκαινίων (22 Ιουνίου 2004) σαν αναλογικό συμβάν, από δύο performers και από θεατές-επισκέπτες της έκθεσης, που πραγματοποιούσαν συγχρόνως τη δράση στο chat room του www.CulturalOlympics.com ταυτοχρόνως με την συμμετοχή στο chat room επισκεπτών από διάφορα μέρη του κόσμου. Οι performers χρησιμοποιούσαν τυχαία αποσπάσματα κειμένων από αρχαίο Ελληνικό δράμα και ταυτόχρονα εκφράσεις της σύγχρονης καθημερινής ζωής. Το έργο πραγματοποιήθηκε στην Αγγλική γλώσσα και δημοσιεύεται με ντοκουμέντα στο www.CulturalOlympics.com. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα πολυ-συγγραφικό θεατρικό κείμενο που προήλθε μέσα από την performance, με συμμετοχή ανωνύμων επισκεπτών, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν συμβολικά και συνεχώς, δύο μόνο nick names (ψευδώνυμα): Creon & Antigone (Κρέοντας και Αντιγόνη). Τα ονόματα επιλέχθηκαν για να συνδέσουν το συμβάν με το αρχαίο Ελληνικό δράμα σαν ιδέα και όχι με τη συγκεκριμένη τραγωδία του Σοφοκλή (Αντιγόνη).
|
|
|
